Outlander, Schots en Scheef

Sterling Clan
Er was eens….. Een Schotse voorvader, luitenant Malcom Sterling, die zich waarschijnlijk al meerdere malen zou hebben omgekeerd in zijn graf op de erebegraafplaats, als hij zou weten dat zijn nageslacht er min of meer een zooitje van heeft gemaakt. Yep, wij hebben dus Schots bloed door de aderen stromen. Er is zelfs een familie tartan, een district met een kasteeltje en het familiewapen met de slogan: Gang Forward, wat zoveel betekent als Brigade Vooruit!

Sterling Tartan
Kasteel van de Schotse voorouders Sterling
Stirling Castle, Schotland

In 18-zoveel werd de verbasterde familienaam Sterling, samengevoegd met de Nederlandse naam Van Heuven en trok een jonge Van Heuven van Staereling naar de Oost om de Indische Tak te stichten. Door een 2e huwelijk van mijn opa aan moeders kant met een Van Heuven van Staereling, hebben Broer en ik aan beide kanten te maken met de Van Heuven van Staereling-etjes. Oma heette Boode-Van Heuven van Staereling en Ma heette Van Heuven van Staereling – Boode. Lekker schots en scheef hè, die familieboom?

Outlander
Het zal wel iets Schots zijn, al die scheve familie verhoudingen, want ik weet niet of je de serie Outlander kent? Hoe verwarrend is de verhaallijn en hoe scheef zijn al die onderlinge verhoudingen? Ja toch? Komt daar de uitdrukking Schots en scheef vandaan misschien? Toch ben ik er verknocht aan deze serie en bij het zien van de scenes die in de prachtige Schotse Hooglanden zijn opgenomen, waan ik me daar als Lady Sterling ruim 300 jaar geleden, ik zou zomaar daar ook hebben kunnen rond galopperen op mijn paard.

Als je de serie niet kent, in het kort komt het er op neer dat de Britse Claire Randall in 1945 tijdens haar tweede huwelijksreis door de Schotse Hooglanden, letterlijk onder een steen kruipt en terecht komt in de Schotse 18e eeuw waar ze verstrikt raakt in een gepassioneerd huwelijk met (lekker ding) James Fraser. Ze beleven vele avonturen in voor- en tegenspoed.

(Althans ik zeg wel lekker ding, ik denk zo maar dat hij destijds een uur in de wind zou hebben gestonken, zo zonder onderbroek onder z’n kilt 😂)

En dan keert de zwangere Claire een half seizoen lang weer terug naar haar Frank in de 20e Eeuw. Claire is natuurlijk nog steeds getrouwd met de brave Frank Randall, wiens voorvader de brute schurk Jonathan Randall (eigenlijk meer mijn type ☺️) in de 18e Schotse eeuw een rivaal bleek te zijn van Jamie Fraser, haar 18e Eeuwse echtgenoot en vader van haar dochter.

Rechts Jonathan en links Frank Randall

Frank, de lieverd maakt echter in zijn huwelijk geen schijn van kans, omdat Claire zich meer vrouw voelt van Jamie en deze niet ontrouw wil zijn. Kijk en daar raak ik het alweer kwijt hè…Get real, babe! Wat een trut trouwens die Claire om Frank zo aan het lijntje te houden. Alhoewel Frank natuurlijk ook best een slappeling is en gewoon had moeten opstappen.

En die dochter wordt dan in de 20e eeuw in Amerika geboren en ook al wil Frank het verhaal van Claire dat Brianna niet zijn dochter, maar die van Jamie is, niet geloven, ergens zou hij het wel gevoeld moeten hebben, hij kon immers geen kinderen verwekken! Hij voedt Bree op alsof zij zijn eigen bloed is en riskeert zelfs zijn eigen leven voor haar toekomst.

Als Claire nadat Frank verongelukt het hele verhaal aan Brianna vertelt, accepteert deze natuurlijk niet dat ze 200 jaar geleden verwekt is in het 18e Eeuwse Schotland. Ja toch.. Hoe dan…?

Natuurlijk wordt Bree verliefd op de Schotse Roger, die erachter komt dat het verhaal van haar moeder wel degelijk klopt. Kortom, alle situaties en avonturen die elkaar opvolgen zijn doordrenkt van drama en toevalligheden.

Roger, Claire en Brianna

Maar goed het is een mooie serie die ik op mijn iPad volg, bekijk en vaak opnieuw terugkijk om de verhaallijn weer te kunnen oppakken. De brute bloederige scenes worden voldoende afgewisseld met romantische scenes en opnames, zodat ik niet continu met m’n hand voor de ogen de afleveringen hoef te bekijken.

Ik zit nu in seizoen 3 op Netflix en beperk me tot het kijken van een halve aflevering voor het slapen gaan, hahaha, tja want voor je het weet…

Nu ik weer helemaal “into Outlander” ben en ik ’s nachts wakker wordt van Hubbie’s gesnurk, gaat mijn droom gewoon verder. Ik als Lady Stirling en Hubbie als Lord Brown. Zijn harde gesnurk zijn de pijnkreten veroorzaakt door het zwaard dat door Jack Randall ergens tussen zijn ribben is gestoken. Natuurlijk gaat het hier om een liefdesduel, waar gevochten werd om mij, Lady Stirling (yeah… dream on ..)

Dit is in het echt niet Hubbie natuurlijk hè..

Omdat ik een volleerd verpleegster ben, red ik Lord Brown’s leven! Hij is de man voor wie ik wil gaan. Ik trap met mijn linkervoet in z’n zij, hij kreunt, ik trap nog wat harder, hij kreunt (lees harde snurk) nog een laatste keer en het zwaard laat los. En dan staat hij op!!!

Wat er dan volgt is geen romantische kus, maar het geluid van het doortrekken van de WC. Ik hoor hem al mopperend terug in bed komen.. “Een man mag toch wel zeker in z’n eigen bed snurken, potverdorie”, ik draai me maar weer om en droom lekker verder over Lords en Kastelen en beleef vele avonturen in de Schotse Hooglanden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s