Beestjes

Ik weet nog goed dat de eerste keer dat wij ooit op Aruba kwamen, ik me van tevoren enorm druk had gemaakt over eventuele…, ik durf zelfs die benaming die koude glibberige lange over de datum worst uitziende, sissende reptielen. Ik durf de naam niet eens uit te spreken zonder dat de rillingen me over de lijf lopen.

Natuurlijk had ik ook ooit plaatjes gezien van de leguaan die hier veelvuldig voorkomt. Maar om nou te zeggen dat ik ze eng vind. Ik vind ze zelfs grappig om te zien, mini dinosaurusjes. Met een Instagram waardige foto uitstraling! Sven en Ming hadden een stelletje in de tuin met een permanente verblijfsvergunning: Fred en Wilma. Een prachtig paar, waar je behalve van hun poep, nooit last van had!  Maar inmiddels hebben ze een behoorlijke schaar kindertjes erbij, zijn we gestopt met namen zoals Pebbles en Bambam te geven en begint het voor ons een beetje unheimisch te voelen!

Zo’n leguaan namelijk klimt behalve op elkaar, ook overal op, op zoek naar de warmte van de zon, om zich vervolgens met een enorme harde klap weer op de grond te laten vallen. Vooral als je zo weinig ziet als ik, schrik je je dus bij elk hard geritstel gevolgd door een enorme klap weer wezenloos! Maar erger nog: ze zijn zo brutaal dat ze zelfs naar binnen komen wandelen! Misschien toch maar eens een open dag doen, dat de locals gratis mogen komen jagen. Een lekkere leguanen stoofpot of soep is inmiddels illegaal, maar nog steeds gewild! Aaahh ook weer zielig….

—

Gelukkig merken we dat het andere beest,  Percy, helemaal happy de peppie is. Hij begint ook al een aardig bekende hond te worden hier op het eiland. Het wordt veelvuldig gevraagd of ongevraagd door voorbijgangers op de foto gezet en de hondentrimster zette hem van het weekend op de sociale media met een mooi verhaaltje erbij. Super toch! Hoe meer bekendheid voor assistentie- en servicehonden, hoe beter! Toegang met Percy aan mijn zij tot winkels en horeca gaat inmiddels al vrij soepel. Heel blij ben ik ermee.

Feestjes

De nationale feestdagen en de daarbij horende feestelijkheden zijn weer zo’n beetje voorbij. Dia di Betico op 25 januari, Carnaval in februari en 18 maart Dia di Himno y Bandera, allemaal hele feestelijke dagen! Waar op 25 januari de geboortedag van Betico Croes wordt gevierd, hij heeft gestreden voor de status apart van Aruba, is Dia di Himno y Bandera, de nationale feestdag van het Arubaans volkslied en de Arubaanse vlag.

Voor de rest leven we bij de dag en genieten volop van de combi werken, leuke dingen doen, strandjes pakken en met mensen afspreken. We hadden gehoopt de komende twee weken, onze eigen feestjes te kunnen vieren en er stonden een hoop leuke dingen op de agenda om te doen met onze lieve vrienden, Herman, Wendy, Nick, Mitch en Bieb. Helaas hebben ze door omstandigheden hun vakantie moeten annuleren. 🥲  Echt heeeel jammer. Maar we gaan vrolijk verder. Zo had ik met Jen afgesproken in een hele leuke lunchroom ‘Les Cappuchinas’ waar hondjes hartstikke welkom zijn. En hebben we met Faridy en Edwin bij ons een kleine pool/bbq middag gedaan. Het bevalt ons allemaal helemaal heel erg goed hier en we hopen dan ook dat we een manier vinden om of hier een jaartje of wat te kunnen bijven of te gaan pendelen tussen Zandvoort en Aruba.

Volgende week woensdag doe ik mee met een verkeersveiligheidstraining van Favi. We gaan dan de weg bij Talk of the Town oversteken om bewustzijn te creëren bij weggebruikers. Ik laat zeker weten hoe dat is gegaan! En vanaf woensdagavond hebben we 5 weken lang gasten uit Nederland. Eerst komt vriendinnetje Austin 3 weken en daarna meteen John en Arjo! We hebben ze gemist, zin in!!! Wordt gegarandeerd een feestje!

Nou mocht je nog de gouden tip hebben om de leguaantjes de tuin uit te krijgen, laat het me even weten!

Ayo, tot snel! Liefs Carin

Over mijn tijd op Aruba:

Het is hier fantastisch!
Aruba be happy!
Aruba 2025.
Ik ga op reis en neem mee...
ik vertrek…